En dan komt de dag dat ik Mare aanschrijf. Anderen spreken over haar alsof het een vrouw is die ongekend heftig met Barbies speelde toen ze jong was en dat in haar volwassen leven heeft doorgezet naar echte meisjes. Ongehoord gevaarlijk speelgoed, barbies. Mijn mail aan haar begint dan ook vleiend. Lees verder
Het is een genegeerde doodzonde, ik heb mijn sokken aan. Op zachte toon zegt hij me die uit te doen. Ik buk voorover, terwijl ik mezelf bewust ben van het feit dat hij al zijn kleren nog aanheeft. Zelf sta ik hier in mijn vrolijke string en twee sokken die niet lang meer mijn voeten zullen beschermen. Lees verder
Geen baard of snor, maar ook geen uitstraling. Voor het gemak had hij dat laatste vergeten te melden. Mijn allereerste date met een zelfbenoemde dominante man was op z’n minst teleurstellend te noemen. Lees verder
In deze subcultuur is niet vreemd dat een dominant meerdere onderdanigen onder zijn hoede neemt. Echt kans om iemand zelf aan te schrijven heb ik nog niet gehad of haar reactie verschijnt al in mijn inbox. De vraag of ik wellicht een man wil delen komt dit keer van een vrouw. Lees verder
De eerste reactie is binnen. Hij noemt zichzelf een ietwat oudere jongeheer. Zijn geboortejaar is 1959. Ik reken het snel uit. We schelen toch al snel zo’n 16 jaar. Geen onmogelijke opgave. De kans is klein dat hij een dochter van mijn leeftijd heeft. Lees verder
Het is alweer even geleden dat ik me heb begeven in de datingwereld van de dominanten en onderdanigen. Ditmaal heb ik me goed voorbereid op het vinden van de juiste partner. Mijn huidige profiel op de BDSM-site straalt geen onderdanigheid uit. Integendeel. Het gaat zelfs nauwelijks over mijn wensen op dit gebied. Lees verder
